| บทคัดย่อ(ไทย) |
ปัจจุบันมะเร็งหลังโพรงจมูกมีจำนวนเพิ่มขึ้นทุกปี มีหลักฐานหลายอย่างที่ แสดงว่ามะเร็งชนิดนี้มีความสัมพันธ์กับการติดเชื้อ Epstein-Barr virus เช่น การตรวจพบยีโนมของไวรัสในก้อนมะเร็ง และการตรวจทางน้ำเหลืองพบแอนติบอดี จำเพาะต่อเชื้อนี้ สิ่งส่งตรวจทั้งชนิด Nasopharyngeal tissue และ เลือด จากผู้ป่วยมะเร็ง หลังโพรงจมูกจำนวน 159 ราย และผู้ป่วยกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้เป็นมะเร็งหลังโพรงจมูก 24 ราย {โดยพบผู้ป่วยในช่วงอายุระหว่าง 40-49 ปี (ค่าเฉลี่ย = 47.6 ปี) มากที่สุด พบโรคนี้ในเพศชายมากกว่าเพศหญิง คืออัตราส่วน 3:1} ได้ถูกทดสอบหายีโนมของไวรัส และแอนติบอดีจำเพาะต่อ viral capsid antigen (VCA) และ early antigen (EA) ของไวรัส ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสใช้ primers ลำดับเบสของ EBNA-2 ซึ่ง primers นี้สามารถแยกเชื้อ EBV ออกเป็น 2 ชนิด คือ EBV-1(A) และ EBV-2(B) ความไว ของปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสชนิด nested PCR ในการตรวจหายีโนมของไวรัสในการศึกษา ครั้งนี้คือประมาณ 4 กอปปี้ ความไวและความจำเพาะของปฏิกิริยาลูกโซ่โพลิเมอเรสในการ ตรวจพบยีโนม EBV ในผู้ป่วยมะเร็งหลังโพรงจมูก คือ 95.4% และ 37.5% ตามลำดับ วิธีการตรวจหาแอนติบอดีทางน้ำเหลืองใช้วิธี inderect immunofluorescence assay จากการทดลองพบความสัมพันธ์ระหว่าง NPC และแอนติบอดีจำเพาะต่อ VCA ความไวและความจำเพาะของ anti-VCA-lgG ที่ titer(+,ณ) 1:640 คือ 91.8% และ 58.3% ตามลำดับ และ ความไวและความจำเพาะของ anti-VCA-lgA ที่ titer(+,ณ) 1:10 คือ 95.6% และ 83.3% ตามลำดับ จากผู้ป่วย 159 ราย สามารถติดตามผู้ป่วยมาติดตามผลการรักษาโดยเก็บเลือด ทุกๆ 3-6 เดือน เป็นเวลา 2-5 ปีได้เพียง 45 ราย โดยสามารถแบ่งผู้ป่วยออกเป็น 4 กลุ่มตามอาการทางคลินิกหลังการรักษา คือ: 1) กลุ่มที่หาย, 2) กลุ่มที่กลับเป็นใหม่, 3) กลุ่มที่ตายเนื่องจากโรค, 4) กลุ่มที่หลังจากการรักษาแล้วยังไม่ปรากฏอาการใดๆ ผู้ป่วยในกลุ่มที่รักษาหายและในกลุ่มที่หลังจากการรักษาแล้วยังไม่ปรากฏอาการใดๆ ส่วนมากพบการลดลงของแอนติบอดีชนิด VCA-lgG, VCA-lgA, EA-lgG และ EA-lgA โดยลดลงเรื่อยตามระยะเวลาหลังการรักษา โดยพบการลดลงของแอนติบอดีได้ตั้งแต่ 6 เดือนหลังเริ่มทำการรักษา ส่วนในกลุ่มที่กลับเป็นใหม่นั้น ระดับแอนติบอดีส่วนใหญ่ จะมีความปรวนแปรสูงหลังการรักษา กล่าวคือมีระดับขึ้นๆ ลงๆ ตลอดช่วงการติดตามผล การรักษา ในกลุ่มที่ตายจากโรคนั้นพบว่าแอนติบอดีส่วนใหญ่มีความปรวนแปรเช่นกัน อย่างไรก็ตามน่าจะมีการศึกษาติดตามผู้ป่วยเหล่านี้จำนวนมากขึ้นในอนาคตเพื่อจะได้ ข้อมูลที่จะบ่งชี้ถึงการใช้แอนติบอดีแต่ละชนิดในการบอกการตอบสนองต่อการรักษาได้ ดีกว่าเนื่องจากจำนวนผู้ป่วยในแต่ละกลุ่มของการศึกษาครั้งนี้ยังอาจไม่มากพอ |
| บทคัดย่อ(English) |
These days, an increasing incidence rate of nasopharyngeal carcinoma (NPC) has been reported. This carcinoma is associated with Estein-Barr virus (EBV) by indirect evidence: demonstration of EBV DNA in nasopharyngeal biopsies from patients, and the presence of high specific EBV antibody titers in patients sera. Nasopharyngeal tissues and blood samples from 159 NPC patients and 24 non-NPC patients were tested for the presence of EBV DNA and a serum specific antibody to viral capsid antigen (VCA) and early antigen (EA), respectively. The peak morbidity of NPC patients in this study was at age 40-49 years (mean = 47.6 years). The male to female ratio was 3:1. Two different sets of primers derived from the EBNA-2 gene were used in nested PCR to categorize EBV into 2 types, EBV-1 (A) and EBV-2 (B). The sensitivity of nested PCR assay in this study was about 4 EBV genome copies. The sensitivity and specificity of EBV DNA detection in NPC patients by PCR were 95.4% and 37.5%, respectively. The serological responses of NPC patients and non-NPC patients were investigated by indirect immunofluorescence assay. The association of NPC and specific VCA-IgG and -IgA antibodies were found. The sensitivity and specificity of VCA-IgG testing with titers (+,ณ) 1:640 for NPC patients were 91.8% and 58.3%, respectively. The sensitivity and specificity of VCA-IgA of NPC patients were 95.6% and 83.3%, respectively. Forty-five NPC patients were available for follow-up and the collection of sera every 3-6 months, for 2-5 years. These patients were then divided into 4 groups, according to clinical outcomes after treatment: cured, recurrence, dead with disease, and no evidence of disease. In the cured patients, and patients with no evidence of disease after treatment, the antibody titers of VCA-IgG, VCA-IgA, EA-IgG, EA-I-A were found to be decreased within the time of follow up, after 6 months of starting therapy. In recurrence patients, titers of most types of antibodies obviously fluctuated during the time of follow-up. In the group of patients that were dead with the disease, titers of most types of antibodies also showed the fluctuation. Further investigation on these antibody markers in a larger number of patients from each group will give better information on using these antibody marker(s) as the responsive indicator for treatment. |
