| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | นโยบายอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวไทยในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจ ปี พ.ศ. 2540-2541 Tourism Industry Policy of Thailand during Economic Crisis 1997-1998 |
| ชื่อนิสิต | กษริน พันธุ์พิทักษ์ Kasarin Phanpitack |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | รศ การุณย์ลักษณ์ พหลโยธิน รศ เฉลิมพล ศรีหงษ์ รศ ดร สุรพล ราชภัณฑารักษ์ Asso Prof Karunluck Bahalayodhin Asso Prof Dr Suraphol Rajbhandaraks Asso Prof Chalermpol Srihong |
| ชื่อสถาบัน | มหาวิทยาลัยรามคำแหง. บัณฑิตวิทยาลัย Ramkhamhaeng University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปศาสตร์ (รัฐศาสตร์) Master. Arts (Political Science) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2543 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | ตลอดช่วงระยะเวลา 2 ทศวรรษที่ผ่านมาประเทศไทยอาศัยรายได้จากการท่องเที่ยวที่อยู่ในรูปของ เงินตราต่างประเทศ มาชดเชยการขาดดุลการค้าของประเทศได้ไม่ต่ำกว่าปีละ 36,000 ล้านบาท แต่อุตสาหกรรม การท่องเที่ยวต้องประสบปัญหาวิกฤติทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในประเทศไทยและในภูมิภาคเอเซียในช่วงปี 2540 ได้ส่งผลให้รายได้จากการท่องเที่ยวลดลง เนื่องจากแต่ละประเทศต่างใช้มาตรการสกัดกั้นการเดินทาง ออกนอกประเทศของประชาชน และมีการแข่งขันทางด้านการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว นอกจากนี้การที่ประเทศไทยจะต้องปฏิบัติตามข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยการค้าบริการ (General Agreement on Trade in Service : GATS) การเปิดเสรีด้านการบริการ ประเทศไทยจะเสียเปรียบในเรื่องเงินทุน และความสามารถของบุคลากร ซึ่งอาจทำให้ต้องสูญเสียธุรกิจท่องเที่ยวที่เป็นแหล่งรายได้สำคัญของประเทศ ไปให้กับคู่แข่งที่เป็นผู้ประกอบการชาวต่างประเทศ จากเหตุดังกล่าวภาครัฐได้เห็นความสำคัญของปัญหาที่เกิดขึ้น และได้มีการแก้ปัญหาโดยการ กำหนดนโยบายด้านการท่องเที่ยวไว้ในแผนพัฒนาฯ ฉบับที่ 8 (พ.ศ.2540-2544) และนโยบายของคณะรัฐมนตรี ชุดนายชวน หลีกภัย ได้กำหนดให้การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรง ในการนำนโยบายด้านการท่องเที่ยวของรัฐบาลมาเป็นกรอบในการกำหนดนโยบายการพัฒนาและส่งเสริม การท่องเที่ยว กำหนดให้ปี พ.ศ.2541-2542 เป็นปีท่องเที่ยวไทยโดยใช้ชื่อโครงการ Amazing Thailand 1998-1999 โดยเป็นการร่วมมือกันทั้งภาครัฐและภาคเอกชน เพื่อช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจของประเทศปรากฏผลสำเร็จคือ จำนวนนักท่องเที่ยว ดุลการท่องเที่ยว เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้ว่ารายได้จะต่ำกว่าเป้าเพียงเล็กน้อย แต่ก็มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ตลอดจนมีผลส่งเสริมธุรกิจต่อเนื่องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอีกด้วย ถึงแม้ว่าโครงการ Amazing Thailand 1998-1999 ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จจะเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก แต่ในสภาพปัจจุบันและอนาคตประเทศไทยจะต้องประสบปัญหาการแข่งขันด้านการท่องเที่ยวที่รุนแรงขึ้น จากการเปิดเสรีทางด้านการบริการซึ่งประเทศไทยยังมีความเสียเปรียบในหลายๆ ด้าน ดังนั้นทางภาครัฐ ควรมีการกำหนดไว้ ซึ่งนโยบายทางด้านการท่องเที่ยวที่ชัดเจนและครอบคลุมสภาพปัญหาที่จะเกิดขึ้น เพื่อรักษาไว้ซึ่งผลประโยชน์ของประเทศ และกระตุ้นศักยภาพอุตสาหกรรมท่องเที่ยวให้สามารถรองรับ การแข่งขันจากการเปิดเสรีด้านบริการที่รวมถึงอุตสาหกรรมท่องเที่ยวด้วยได้ ผู้วิจัยจึงมีข้อเสนอแนะดังนี้ 1. ควรมีการเตรียมการแก้ไขหรือร่างกฎหมายภายในประเทศให้สอดคล้องกับข้อผูกพันต่างๆ ในส่วนที่ เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวโดยตรง 2. ด้านนโยบายพาณิชย์ ควรให้สอดคล้องกับผลประโยชน์ของประเทศเป็นหลัก โดยเน้นยุทธศาสตร์พาณิชย์ ในเชิงรุกและเพิ่มศักยภาพความสามารถในการแข่งขันของอุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทย 3. ควรมีนโยบายด้านความร่วมมือกับต่างประเทศในภาคอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวให้มากขึ้นโดย เพิ่มความน่าสนใจและแปลกใหม่ เพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว 4. ควรมีการเตรียมการด้านข้อมูลทางธุรกิจและการลงทุน โดยปรับปรุงระบบฐานข้อมูลธุรกิจต่างๆ ให้มีความสมบูรณ์ โปร่งใส ถูกต้องและทันสมัย สามารถสะท้อนภาพการลงทุนในธุรกิจการท่องเที่ยว และ ธุรกิจต่อเนื่องตลอดจนธุรกิจอื่นๆ ได้อย่างชัดเจน 5. ควรมีการเตรียมพร้อมด้านบุคลากรในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ให้เป็นที่ยอมรับทั้งภายในประเทศ และต่างประเทศ 6. ควรมีการกำหนดคุณสมบัติของบุคลากรทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศที่จะเข้ามาประกอบอาชีพ ในธุรกิจที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวให้อยู่ในมาตรฐานที่เหมาะสม 7. ควรมีการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวใหม่เพื่อเพิ่มศักยภาพในการท่องเที่ยว 8. รัฐควรเพิ่มนโยบายการประชาสัมพันธ์เพื่อการรณรงค์และการส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง และมีประสิทธิภาพ |
| บทคัดย่อ(English) | During the past two decades, Thailand has earned substantial income in foreign currency no less than 36,000 million baht per annum from tourism. This amount of income is used to subsidize the countrys financial deficit. However, Thai tourism industry has suffered from the economic crisis since 1997 as well as other Asian countries. Moreover, in the near future Thailand has to comply with the General Agreement on Trade on Service (GATS) which may lead to lower revenue from tourism as other countries are likely to step up the same measures in prevention of their citizens from travelling abroad in order to save their national economy. Also, there are likely a strong competition to attract foreign tourists. Thus, the introduction of free market on services will bring some disadvantages to Thai tourism such as inadequate capital, incompetent tourism personnel and so on vis a vis foreign tourism business. She may lose tourism business which is the countrys major source of income to foreign competitors in the future. Thai Government realizes the significance of such imminent problems and has searched for solutions by including tourism policy in the Eighth National Economic and Social Development Plan (1997-2001). The Chuan Leekpai government assigns the Tourism Authority of Thailand (TAT) with direct responsibility to implement the governments policy framework to stimulate and promote tourism as well as to initiate development plan for tourism industry. The TAT announces the years 1998 to 1999 as "Thai Tourism Years" and launches "Amazing Thailand 1998-1999" campaign in order to boost up tourism as well as the economy. Amazing Thailand 1998-1999 project has successfully resulted in an increase in number of tourists, income in tourism as well other related business according to the researchs findings. Recommendations: 1. Amendment law or legislation to commensurate with tourism industry. 2. Introduction of commercial law or policy to commensurate with national interest such as active strategy and increasing competitive potential of Thai tourism industry. 3. International tourism cooperation is required for more tourists attraction. 4. There should be database system improvement to supply adequate and update information on business and related industries. 5. Specifications for recruitment in tourism industry personnel for local and international acceptance. 6. Standardization of regulation for qualification of tourism career. 7. Development of new tourist attractions in order to attract more tourists. 8. Introduction of effective and continuation of public relations policies to promote tourism. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | |
| ISBN | |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
