รายละเอียดวิทยานิพนธ์
ชื่อวิทยานิพนธ์ การสำรวจการใช้สมุนไพรักษาตนเองของผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการณ โรงพยาบาลชุมชน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
The Survey of the Self-Usage of Traditional Drugs in DiabeticPatients at Community Hospitals in Surat Thani Province
ชื่อนิสิต วิวัฒน์ ลีลาสำราญ
Viwat Leelasamran
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา รศ สุมาลี แสงธีระปิติกุล
Asso.Prof. Sumalee Sangtherapitikul
ชื่อสถาบัน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
Chulalongkorn University. Bangkok. (Thailand). Graduate School.
ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. เภสัชศาสตร์ (เภสัชกรรม)
Master. Science in Pharmacy (Pharmacy)
ปีที่จบการศึกษา 2536
บทคัดย่อ(ไทย) การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจการใช้สมุนไพรรักษาตนเองของผู้ป่วยนอกโรคเบาหวาน ที่มารับบริการ ณ โรงพยาบาลชุมชน จังหวัดสุราษฎร์ธานี ผลการวิจัยพบว่า อัตราความชุกของผู้ป่วยที่ใช้สมุนไพรรักษาตนเองร่วมกับยาแผนปัจจุบันเป็นร้อยละ 53.7 จากการวิเคราะห์ปัจจัยที่ต้องการศึกษาทั้งหมด 21 ปัจจัยด้วยสถิติไคสแควร์ พบว่ามี 7 ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการใช้สมุนไพรร่วมกับยาแผนปัจจุบันของผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05เรียงลำดับจากความสัมพันธ์มากไปหาน้อย ดังนี้ 1) ความเชื่อในวิธีการรักษาอื่น 2) เขตที่อยู่อาศัย 3) อายุ 4) ประสิทธิภาพของยาที่ผู้ป่วยประเมิน 5)ระดับการศึกษา 6) ทัศนคติต่อการใช้สมุนไพรรักษาโรคทั่วไป และ 7) ระยะเวลาที่เป็นโรค การใช้หรือไม่ใช้สมุนไพรร่วมกับยาแผนปัจจุบันเพื่อรักษาโรคเบาหวานมีผลต่อระดับน้ำตาลในเลือดหลังจากอดอาหารเช้าโดยภาพรวมของผู้ป่วยอย่างไม่มีนัยสำคัญที่ระดับ .05 สมุนไพรที่ผู้ป่วยเบาหวานนำมาใช้รักษาตนเองร่วมกับยาแผนปัจจุบันได้แก่ ฟ้าทะลายโจร (Andrographis paniculata Wall.ex Nees)ตำลึง (Coccinia grandis Voigt) หญ้าหนวดแมว (Orthosiphongrandiflorus Bloding) ไมยราบ (Mimosa pudica Linn.) มะยม(Phyllanthus acidus Skeels) และสัก (Tectona grandis Linn) ร้อยละ 53.5 ของผู้ป่วยเบาหวานมีทัศนคติต่อการใช้สมุนไพรรักษาโรคทั่วไปอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 30.7 มีทัศนคติอยู่ในระดับสูง ส่วนร้อยละ 15.8 มีทัศนคติอยู่ในระดับต่ำ การวิจัยครั้งนี้ไม่ได้ศึกษารายละเอียดเกี่ยวกับกระบวนการตัดสินใจในการใช้สมุนไพร และผลทางคลีนิกของการใช้สมุนไพร
บทคัดย่อ(English) The objective of this research was to survey the self-usageof traditional drugs in diabetic out-patients at communityhospitals in Surat Thani province. The prevalence rate of the self-usage of traditional drugswith modern medication was 53.7 percent. By using Chi-square toanalyse 21 factors proposed to be related to drug use, 7 factorswere the most statistically related (P < .05), namely 1) beliefin another treatments 2) home zone 3) age 4) attitude towardsmodern medication efficacy 5) educational level 6) attitude incommonly using traditional drugs and 7) duration of diabetesmellitus (DM) respectively. The patients' fasting blood sugar (FBS) levels were notstatistically effected by the self-usage of traditional drugswith modern medication (P > .05). The traditional drugs used with modern medication wereAndrographis paniculata Wall. ex Nees, Coccinia qrandis Voigt,Orthosiphon grandiflorus Bolding, Mimosa pudica Linn.,Phyllanthusacidus Skeels and Tectona grandis Linn. 53.5 percent of the diabetic patients have the attitude incommonly using traditional drugs at moderate level, 30.7 percentat high level and 15.8 percent at low level. This research did not include the investigation on theprocess of patients' decision-making to use traditional drugs andtheir clinical effects.
ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์
จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ 156 P.
ISBN 974-584-127-7
สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์
คำสำคัญ TRADITIONAL DRUGS, DIABETIC PATIENTS, COMMUNITY HOSPITALS
วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง




เว็บไซต์นี้ใช้งานคุกกี้ ในการใช้งานสามารถใช้งานเว็บไซต์อย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ
เว็บไซต์นี้จะมีเก็บค่าคุกกี้ เพื่อให้การใช้งานเว็บไซต์ของท่านเป็นไปอย่างความราบรื่นและเป็นส่วนตัวมากขึ้น จึงขอให้ท่านรับรองว่าท่านได้อ่านและทำความเข้าใจนโยบายการใช้งานคุกกี้
Accept
นโยบายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล | ข้อกำหนดและนโยบายการให้บริการเว็บไซต์
© 2009 ฝ่ายบริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ All Rights Reserved.