| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | การแสดงโขนของอากาศตไล KHON PERFORMANCE OF AKATTALAI |
| ชื่อนิสิต | อนุชา บุญยัง Not Available |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | สวภา เวชสุรักษ์ Savapa Vechsuruck |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปกรรมศาสตร์ (นาฎยศิลป์ไทย) Master. Arts (Thai Dance) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2543 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาลักษณะเฉพาะท่ารำอากาศตไลซึ่งเป็นยักษ์ผู้ชายผสมผสานกับยักษ์ผู้หญิง วิธีการวิจัย ใช้การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิและมีประสบการณ์โขนตัวอากาศตไลแล้วนำกระบวนท่าทั้งหมดมาวิเคราะห์เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของท่ารำที่เป็นรูปแบบของยักษ์ผู้ชายและยักษ์ผู้หญิง ตลอดจนการแต่งกายของอากาศตไลที่มีลักษณะแตกต่างจากยักษ์ตนอื่นที่ปรากฎในเรื่องรามเกียรติ์ โดยข้อมูลจากครู 3 ท่าน คือนายทองเริ่ม มงคลนัฎ นายหยัด ช้างทอง และนายราฆพ โพธิเวส ผลการวิจัยพบว่า อากาศตไลคือยักษ์เสื้อเมืองที่มีกระบวนท่ารำที่ปรากฎในการแสดงโขนที่เด่นชัด คือ การรำตรวจพล การรำกระบวนท่ารบกับหนุมานซึ่งปรากฎอยู่ในการแสดงโขนตอน สืบมรรคา รูปแบบกระบวนท่ารำของครู 3ท่านดังนี้ 1. ท่ารำตรวจพลของ นายทองเริ่ม มงคลนัฎ และนายหยัด ช้างทองมีกระบวนท่าเหมือนกัน ใช้อาวุธประกอบการรำคือหอก ของนายราฆพ โพธิเวสกระบวนท่ารำแตกต่างจากครู 2 ท่าน และใช้อาวุธประกอบการรำ คือ กระบอง 2. การรำกระบวนท่ารบกับหนุมานของนายทองเริ่ม และนายหยัดช้างทอง คล้ายคลึงกับใช้อาวุธประกอบการรำคือกระบอง สำหรับทำเฉพาะของครู3 ท่าน มีลักษณะเดียวกัน คือ การจับอก จับก้น ของหนุมาน และการเขินอายสะบัดค้อน ของอากาศตไล เป็นต้น ผู้แสดงอากาศตไลต้องเป็นผู้ที่ได้รับการฝึกหัดเบื้องต้นขั้นพื้นฐานของตัวยักษ์ผู้ชายตามขั้นตอนแล้วจึงฝึกหัดบทบาทเฉพาะตัวของอากาศตไล เพื่อใช้ในการแสดงที่มี 2 รูปแบบ คือ โขนหน้าจอและโขนฉาก ใช้วงปี่พาทย์เครื่องห้าบรรเลงเพลงกราวในสำหรับการรำตรวจพล เพลงเชิด ในการรำกระบวนท่ารบมีบทพาทย์เจรจาในอารมณ์โกรธที่ใช้ในการต่อสู้กับหนุมาน อากาศตไลมีรูปแบบการแต่งกายที่ปรากฎในการแสดงอยู่ 2 รูปแบบคือ การนุ่งผ้าโจงกระเบน ไม่สวมสนับเพลา และการนุ่งผ้าจีบหน้านาง สวมเสื้อแขนยาวสีส้ม สวมผ้าห่มชายปีกกาทั่วไปของตัวนางยักษ์และสวมเครื่องประดับของตัวนาง การแสดงโขนของอากาศตไลไม่ค่อยได้รับความนิยมออกแสดงเนื่องจากมีบทบาทน้อย และกระบวนท่ารำที่ผสมผสานกันระหว่างยักษ์ผู้ชายและผู้หญิงยังไม่ได้มีการสืบทอดที่ชัดเจน และบุคลิกลักษณะ ตลอดจนรูปร่างของผู้แสดงอากาศตไลหาได้ยาก จึงควรได้รับการศึกษาเพื่ออนุรักษ์และสืบทอดต่อไป |
| บทคัดย่อ(English) | The purpose of this thesis was to study the dance movements of"Arkasatalai," a hermaphroditic demon. The data collection was conducted bymeans of interviewing experts and those with experience performing thischaracter and conducting analyses of the differences between the dancemovements of male demons and female demons, as well as the costumes ofArkasatalai which is different from those of other demons in the Ramayanaepic. The three experts who participated in the interviews were (1) Mr.Thongrerm Mongkolnat, (2) Mr. Yud Changthong and (3) Mr. Rakhop Bhodives. The findings of the study reveal that Arkasatalai is considered a suermuang demon, or a demon which has the responsibility to protect the realm.In khon performance (or masked play), there are two dance movements whichare considered unique for this particular character called "rum truoj pol"(reviewing the troop) and "ruin krabuanta rob kub Hanuman" (combating withHamuman) which are prominent in the Sueb Munka episode of khon. Acomparison of the three experts' dance movements are as follows : As for the "rum truoj pol" movement, the movements of Mr. ThongrermMongkholnat and Mr. Yud Changthong were identical, with a spear as theirweapon, but they were was different from that of Mr. Rakhop Bhodives whoused a club. Regarding the "rum krabuanta rob kub Hanuman," the dancemovements of Mr. Thongrerm Mongkholnat and Mr. Yud Changthong were similarwith the use of a club. The specific movements of these three experts werethe same, with the Arkasatalai character touching the breast and buttock ofHanuman, or showing his embarrassment and displeasure, to name a few. In general, the performers of this character have to master the dancemovements of regular male demons before practicing the specific dancemovements of Arkasatalai to be performed in two types of performance-khon najaw and khon chak. The Thai orchestra is used for background music whenperforming the former movement, while there is a dialogue expressing thecharacter's anger toward Hanuman in the latter. There are two types ofcostumes for Arkasatalai. When dressed as a male, the character wraps along cloth around the waist, fan-fold the edges together and pass thefolded portion between the legs and hitch it at the waist in the back, andwithout a pair of shorts. When dressed as a female, the character wears afloor-length tube skirt with a pleat in the front, a long-sleeved orangeblouse, a shoulder wrap, and jewelry. The performance of Arkasatalai is not popular because it is notconsidered a major role. A lack of a specific set of dance movementscombining the movements of both male and female demons as well as adifficulty in finding a performer with the right body type for the rolealso contribute to its lack of popularity. Therefore, this performanceshould be studied, preserved and passed on for generations to come. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 447 P. |
| ISBN | 974-13-0438-2 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | KHON PERFORMANCE OF AKATTALAI |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
