| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | โขนสดคณะสังวาลย์เจริญยิ่ง KHON SOD OF SANGWAN CHAROENYING TROUPE |
| ชื่อนิสิต | เฉลิมชัย ภิรมย์รักษ์ Chalermchai Piromrak |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | อ วิชชุตา วุธาทิตย์อ อนุกูล โรจนสุขสมบูรณ์ Vijjuta VudhadityaAnukoon Rotjanasuksomboon |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปกรรมศาสตร์ (นาฏยศิลป์ไทย) Master. Arts (Thai Classical Dance) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2545 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประวัติความเป็นมาของโขนสด องค์ประกอบการแสดง และวิเคราะห์รูปแบบการแสดงของคณะสังวาลย์เจริญยิ่ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2544-2545 โดยศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง การสัมภาษณ์หัวหน้าคณะโขนสด 6 คณะ ผู้มีประสบการณ์การแสดงโขนสด ผู้ทรงคุณวุฒิด้านศิลปวัฒนธรรมและนาฏศิลป์ไทย และจากการสังเกตการแสดงของคณะสังวาลย์เจริญยิ่ง จำนวน 16 ครั้ง ผลการวิจัยพบว่า การแสดงโขนสดเดิมเรียกว่า หนังสด ปรากฏหลักฐานในปี พ.ศ. 2474โดยนายท่าน เหล่าอุดม เป็นคนจังหวัดชลบุรี มีอาชีพแสดงละครแก้บน ได้พบเห็นคนเมาสุราในงานปลงศพร้องเพลงประกอบท่าเต้นแบบหนังตะลุงเต้น จึงได้คิดนำมาจัดการแสดง ผู้แสดงสวมศีรษะโขนไว้เพียงหน้าผาก เปิดด้านหน้าไว้ เพราะผู้แสดงต้องร้องและเจรจาเอง การดำเนินเรื่องรวดเร็วเน้นตลกขบขันและได้รับความนิยมเรื่อยมา จึงทำให้เกิดคณะโขนสดขึ้นหลายคณะคณะสังวาลย์เจริญยิ่งเป็นคณะที่มีชื่อเสียงมากที่สุด มีโครงสร้างการแสดงประกอบด้วยส่วนพิธีกรรมและการแสดง คือ พิธีปลูกโรง บูชาครู โหมโรงปี่พาทย์ โหมโรงกลองตุ๊ก รำถวายมือไหว้ครูฤาษีและการแสดงเป็นการนำองค์ประกอบของการแสดงมาผสมผสานกัน ได้แก่ การแสดงหนังตะลุง การไหว้ครู เครื่องดนตรี เพลงร้อง ท่าเต้น การแสดงโขน เรื่องที่แสดง การแต่งกาย-แต่งหน้า ดนตรี พากย์-เจรจา ท่ารำท่าเต้น การแสดงลิเก การไหว้ครู การแต่งหน้า ดนตรี เพลงร้อง เวที ฉาก แสง เสียง โอกาสและสถานที่แสดง การดำเนินเรื่องท่ารำการแสดงละครชาตรี การแต่งกาย-แต่งหน้า ดนตรี เพลงร้อง การดำเนินเรื่อง ท่ารำ การแสดงโขนสดคณะสังวาลเจริญยิ่ง ในปัจจุบันมีการแสดงประมาณ 60 ครั้งต่อปี ในราคาประมาณ 40,000 - 60,000 บาท และยังคงมีการพัฒนารูปแบบการแสดงตามความรู้ ความสามารถของนักแสดงและความต้องการของผู้ชม ในการประกอบอาชีพ สมควรที่จะอนุรักษณ์ส่งเสริมให้เป็นมรดกของชาติสืบไป |
| บทคัดย่อ(English) | The thesis aims at studying Khon Sod, its historical development,performance elements, and performing techniques from 2001 to 2002. Researchmethodology includes documentary review, interviewing six troupe heads andother experts in this field, and observing 16 performances of SangwanCharoenying troupe. Research finds that Khon Sod began around 1937 under the name NangSod in the area of Chonburi province. A group of drunken men imitated theNang Talung shadow puppet and developed into professional performances.Later, it was called Khon Sod. Today Sangwan Charoenying troupe is the mostfamous among 6 troupes actively performed today. Performance is acombination of Khon, Nang Talung, Likay and Lakon Chatri. Performers dressin Khon costume, move in Nang Talung style, using Likay comic devices,singing and dancing with Lakon Chatri style. Regular performance starts with rituals for stage construction,paying homage to deities and music prelude. Then the play proper begins.The whole presentation lasts around 4 hours. Sangwan Charoenying troupeperforms averagely 60 times a year with 40,000 - 60,000 baht perperformance. New techniques are always introduced to enhance itspopularity. Khon Sod should be preserved as a national heritage. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 326 P. |
| ISBN | 974-17-2728-3 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | KHON SOD, SANGWAN CHAROENYING |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
