| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | การจับจังหวะตลาดและโครงสร้างเงินทุน : การศึกษาจากตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย MARKET TIMING AND CAPITAL STRUCTURE: EVIDENCE FROM THE STOCK EXCHANGE OF THAILAND |
| ชื่อนิสิต | อังคณา ธุวะเจริญพานิช Angkhana Thuwajaroenpanich |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | ผศ ดร สันติ ถิรพัฒน์ Asst Prof Sunti Tirapat Ph D |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. วิทยาศาสตร์ (การเงิน) Master. Science (Finance) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2545 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาถึงทฤษฎีการจับจังหวะตลาดกับโครงสร้างเงินทุนวิธีการศึกษาแบ่งออกเป็นศึกษาการจับจังหวะตลาดกับโครงสร้างเงินทุนตามแบบจำลองของBaker and Wurgler (2002) ซึ่งกล่าวว่าการจับจังหวะตลาดในการจัดหาเงินทุนก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเงินทุนของบริษัท ดังนั้นโครงสร้างเงินทุนของบริษัทจึงถูกกำหนดโดยผลสะสมของการจับจังหวะตลาดในอดีต และวิธีที่ 2 ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างผลตอบแทนหุ้นกับการจำหน่ายหุ้นเพิ่มทุนของบริษัท โดยบริษัทที่ใช้ในการศึกษาเป็นหลักทรัพย์ที่เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535-2540 โดยมีจำนวนตัวอย่างทั้งสิ้น 142 บริษัท ผลการศึกษาตามแบบจำลองของ Baker and Wurgker สามารถสรุปได้ว่าการจับจังหวะตลาดในการจัดหาเงินทุนไม่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเงินทุนของบริษัท ซึ่งส่งผลให้ผลสะสมของการจับจังหวะตลาดในอดีตไม่สามารถที่จะกำหนดโครงสร้างเงินทุนของบริษัทได้ถึงแม้ว่าจะตัดผลกระทบของปัจจัยอื่นที่ซึ่งอาจจะส่งผลให้ผลสะสมของการจับจังหวะตลาดในอดีตไม่สามารถอธิบายโครงสร้างเงินทุนของบริษัทต่อไป แต่ผลสะสมของการจับจังหวะตลาดในอดีตก็ยังไม่สามารถอธิบายถึงโครงสร้างเงินทุนที่เปลี่ยนแปลงหลังเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ได้ อย่างไรก็ตามพบว่าประเทศไทยมีการใช้จังหวะตลาดในช่วงสั้นๆ ในการจำหน่ายหุ้นเพิ่มทุนเพราะการศึกษาในส่วนที่ 2 พบความสัมพันธ์ระหว่างผลตอบแทนหุ้นที่เพิ่มขึ้นกับการจำหน่ายหุ้นเพิ่มทุนของบริษัท ซึ่งทำให้การทดสอบของ Baker and Wurgler (2002)ที่ใช้มูลค่าตลาดของหุ้น ณ วันสิ้นปี เป็นตัวทดสอบไม่สามารถนำมาใช้กับการจับจังหวะตลาดในประเทศไทย |
| บทคัดย่อ(English) | The study investigates the market timing theory and capital structurein two separate steps. The first step is to test the Baker and Wurgler(2002) model, which says equity market timing make a changes in capitalstructure. Therefore capital structure is the cumulative outcome of pastattempts to time the equity market. The second step is to test the relationbetween stock returns and announcements equity issue by using data from 142companies listed on the Stock Exchange of Thailand with an IPO date between1992 and 1996. The empirical results confirm the Baker and Wurgler model, implyingthat Thai companies do not use equity market timing for financing. There isno relation between market timing and changes in capital structure. As aconsequence, the current capital structure is not related to the cumulativeoutcomes of past attempts to time the equity market. Although this studydeletes the effect of capital structure before an IPO, there is no relationbetween changes in the capital structure after an IPO and the cumulativeoutcomes of past attempts to time the equity market. However, there is market timing during short periods in Thailand. Thestudy in the second step shows a relation between increasing stock returnand announcements equity issues. For testing of Baker and Wurgler (2002),use of the year-end market capitalization as proxy cannot imply markettiming in Thailand. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 56 P. |
| ISBN | 974-171-612-5 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | MARKET TIMING, CAPIATAL STRUCTURE |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง | |
