| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | การศึกษาเชิงวิเคราะห์ภาษาสันกฤตในคัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตรปริวรรตที่ 1 - 5 An Analytical Study of the Sanskrit Language in the Saddharmapundarika Sutra Chapter 1 - 5 |
| ชื่อนิสิต | สานิตย์ สีนาค Sanit Sinak |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | ผศ ดร สำเนียง เลื่อมใส ผศ ดร จิรพัฒน์ ประพันธ์วิทยา Asst Prof Samniang Leurmsai Ph D Asst Prof Chirapat Prapandivdya Ph D |
| ชื่อสถาบัน | มหาวิทยาลัยศิลปากร. บัณฑิตวิทยาลัย Silpakorn University. Nakornpathom. (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปศาสตร์ (ภาษาสันสกฤต) Master. Arts (Sanskrit) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2545 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาภาษาในคัมภีร์สัทธรรม ปุณฑรีกสูตร ซึ่งบันทึกด้วยภาษาสันสกฤตผสมหรือภาษาสันสกฤตในพระพุทธศาสนาว่า แตกต่างจากภาษาสันสกฤตปาณินิอย่างไร การศึกษาพบว่าการใช้ภาษาสันสกฤตในคัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตร มีข้อ แตกต่างจากภาษาสันสกฤตมาตรฐานหลายประเด็น ประเด็นที่สำคัญคือ การสนธิไม่ เคร่งครัดตามกฎไวยากรณ์อัษฏาธยายีของปาณินิ เช่น การไม่สนธิในตำแหน่งที่จะ ต้องสนธิ การสนธิไม่ถูกต้องตามกฎไวยากรณ์อัษฏาธยายีของปาณินิ ส่วนมากพบใน ส่วนที่เป็นร้อยกรอง ซึ่งอาจเป็นเพราะอิทธิพลของฉันทลักษณ์บังคับ การสร้างคำและวากยสัมพันธ์ การแจกคำนามและคำคุณนามไม่สอดคล้องกันใน เรื่องลิงค์ วจนะ และวิภักติ มีการใช้พหุวจนะแทนทวิวจนะ การใช้วิภักติไม่ เคร่งครัด วิภักติบางวิภักติถูกลบไป ซึ่งทำให้ยากแก่การสันนิษฐานความหมายของ คำและสัมพันธ์ตามหลักไวยากรณ์ การสร้างเค้ากริยามีลักษณะไปทางภาษาปรากฤต คือ ใช้เค้ากริยาที่ลงท้ายด้วยสระ อ (อะ) เป็นส่วนมาก ฉันทลักษณ์ โดยส่วนใหญ่แล้วใช้ฉันทลักษณ์อยู่ในประเภทอนุษฎุภฉันท์ (อนุษฺฎุภฺ) คือ อนุษฎุภฉันท์ (อนุษฺฎุภฺ) ประเภทตริษฎุภฉันท์ (ตฺริษฺฎุภฺ) คือ อินทรวิเชียรฉันท์ (อินฺทฺรวชฺรา) อุเปนทรวิเชียรฉันท์ (อุเปนฺทฺรวชฺรา) และ อุปชาติฉันท์ (อุปชาติ) และ ประเภทชคตีฉันท์ (ชคตี) คือ อินทรวังศฉันท์ (อินทรวํศา) วังศัสถฉันท์ (วํศสฺถ) และ อุปชาติฉันท์ (อุปชาติ) ในการ เรียบเรียงคัมภีร์ แต่รูปแบบฉันทลักษณ์บางตอนในคัมภีร์สัทธรรมปุณฑรีกสูตรไม่ สามารถระบุได้ว่าเป็นฉันทลักษณ์ประเภทใด |
| บทคัดย่อ(English) | The aim of this thesis is to study the so-called Mixed Sanskrit or Buddhist Sanskrit in the Saddharmapundarika Sutra chapter 1-5 from the Linguistics point of view. It has been found that there are linguistic differences in many aspects between Sanskrit in the Saddharmapundarika Sutra and Paninic Sanskrit. In Phonology, Sandhi or euphonic combination rules, unlike those in Classical Sanskrit, are not strictly observed, i.e. omission and improper in Sandhi are met with. These aspects were found in mostly the verses, partly, because of metric causa. In Morphology, forms, which are incorrect according to Panini Grammar, are frequently found, particularly in verses. The nominal endings between noun and adjective are not grammatically in agreement. The Syntactical peculiarities include the loss of nominal endings, making the meaning rather obscure. A few cases of change of gender between masculine and neuter are also noted. In numbers, dual is sometimes replaced by plural. Verb formations tend to put more emphasis on thematic stems as in Prakrits. The metres used, in the main, are of three kinds. They are anustubh (anustubh), tristubh (indravajra, upendravajra and upajati) and jagati (indravarilsa, varihsastha and upajati) in this work. There are verses, of which the metres cannot be determined. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | 974-653-553-1 |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | |
| ISBN | 326 P. |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | SANSKRIT LANGUAGE, COMPARATIVE LINGUISTICS, ภาษาสันสกฤต, ภาษาศาสตร์เปรียบเทียบ |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง | |
