| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | ลักษณะอักษรและอักขรวิธีในจารึกสมัยสุโขทัย The Characteristics of the Scripts and their Orthography in Sukhothai Inscriptions |
| ชื่อนิสิต | อนันต์ ทรงวิทยา Anan Songvitaya |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | |
| ชื่อสถาบัน | มหาวิทยาลัยศิลปากร. บัณฑิตวิทยาลัย Silpakorn University. Nakorn Pathom (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปศาสตร์ (จารึกภาษาตะวันออก) Master. Arts (Oriental Languages) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2524 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์เรื่องนี้ มีจุดมุ่งหมายสำคัญ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะตัวอักษร และอักขรวิธีในจารึกสมัยสุโขทัย โดยใช้หลักฐานจากหนังสือประชุมศิลาจารึก ภาคที่ 1 ภาคที่ 3 ภาคที่ 4 บทความ สำเนาจารึก ภาพถ่าย และศิลาจารึกบางหลัก เป็นข้อมูลสำคัญในการศึกษา วิทยานิพนธ์ประกอบด้วยเรื่องต่างๆ จำนวน 5 บท คือ บทที่ 1 บทนำ กล่าวถึง ปัญหาสำคัญในการศึกษา ความมุ่งหมาย ขอบเขต ความหมายเฉพาะของคำ ข้อตกลงเบื้องต้น วิธีดำเนินการศึกษา บทที่ 2 กล่าวถึง ประวัติศาสตร์สมัยสุโขทัยโดยสังเขป บทที่ 3 อธิบาย ลักษณะและวิวัฒนาการของตัวอักษร ในจารึกสมัยสุโขทัย ซึ่งแบ่งออกเป็น 5 สมัย ได้แก่ สมัย พ่อขุนรามคำแหง สมัยพระเจ้าเลอไทย สมัยพระเจ้าลือไทย สมัยพระมหาธรรมราชาที่ 2 และ สมัยพระเจ้าไสยลือไทย โดยใช้วิธีเปรียบเทียบกับตัวอักษร ปัลลวะ สมัยทวารวดี อักษรขอมโบราณ อักษรมอญโบราณ และอักษรขอมหวัด ที่พบในประเทศไทย ซึ่งมีอายุก่อนสมัยสุโขทัย บทที่ 4 อธิบายอักขรวิธีในจารึกสมัยสุโขทัย ได้แก่ การใช้พยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ และเครื่องหมายต่างๆ บทที่ 5 สรุปผลการศึกษาและข้อเสนอแนะ จากการศึกษาพบว่า ตัวอักษรในจารึกสมัยสุโขทัย มีลักษณะคล้ายตัวอักษรขอม สมัยต่างๆ และอักษรมอญโบราณ ซึ่งเชื่อว่าต่างก็พัฒนารูปแบบมาจากอักษรปัลลวะ สมัยทวารวดีด้วยกัน และตัวอักษรที่พบในจารึกสมัยสุโขทัย ส่วนใหญ่ไม่แตกต่างกัน และมีลักษณะคล้ายกับอักษรไทย สมัยปัจจุบัน ส่วนอักษรวิธีที่ใช้ในจารึกสมัยสุโขทัยนั้น สมัยพ่อขุนรามคำแหงเขียนสระ พยัญชนะ เรียงอยู่บรรทัดเดียวกัน ตั้งแต่สมัยพระเจ้าเลอไทย ได้เปลี่ยนมาเขียนสระไว้รอบพยัญชนะ เหมือนอักขรวิธีที่ใช้ในปัจจุบันนี้ |
| บทคัดย่อ(English) | The main purpose of this thesis is to investigate and compare the characteristics of the scripts and their orthography in Sukhothai Inscriptions. Data from collection of inscriptions (Volume I. III and IV-j, articles, rubbings, photographs, and a number of inscriptions are collected and analysed. This thesis is divided into 5 Chapters. The first one is the introduction which deals with significant problem, its purposes, scopes, definition of terms, basic assumptions, research methodology and documents. The second Chapter outlines a brief history of the Sukhothai period. The third Chapter dealing with the characteristic evaluation of the scripts in Sukhothai Inscriptions, is divided into 5 periods : the periods of King Rainkharnhaeng, King Loe Thai. King Lu Thai, King Maha Dhammaraja II, and King Sai Lu Thai. They are compared with Pallava scripts of the Dvaravati period, the scripts of Ancient Khmer and its cursive form as well as Ancient Mon, which were discovered in Thailand before the Sukhothai period. The fourth Chapter describes the orthography in Sukhothai Inscriptions : the use of consonants, vowels, tones rind different symbols. The summary and suggestions arc given in Chapter V. The result of this thesis shows that there exists some similarities among Sukhothai script, Khmer scripts of different periods and Ancient Mon scripts. This testisfies the fact that all of them evolved from Pallava scripts of the Dvaravati period. In addition, most Sukhothai scrips do not differ from Modern Thai scripts. However, in Ram Khamkhaeng inscription vowels and consonants are put in the same line. The present orthography which has the vowels put around the consonants, has been in use since the period of King Loe Thai. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | |
| ISBN | |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
