| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | การแปรของ (...) ในภาษาไทยถิ่นนครศรีธรรมราช ตามตัวแปรอายุและทัศนคติต่อภาษา VARIATION OF ((...)) IN NAKHON SI THAMMARAT THAI BY AGEAND LANGUAGE ATITUDE |
| ชื่อนิสิต | ศุภฤกษ์ หอมแก้ว Suppharerk Homkaew |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | ผศ ดร ม.ร.ว. กัลยา ติงศภัทิย์ Asst Prof Kalaya Tingsabadh Ph D |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok. (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. อักษรศาสตร์ (ภาษาศาสตร์) Master. Arts (Linguistics) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2540 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ศึกษาการแปรของ (...) ในภาษาไทยถิ่นใต้ที่พูดกันในเขตเทศบาลนครศรีธรรมชาติ ตามตัวแปรอายุและทัศนคติต่อภาษา ผู้บอกภาษาแบ่งตามตัวแปรอายุออกเป็น4 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มอายุ 11-20 ปี, 21-30 ปี, 31-40 ปีและ 41 ปีขึ้นไป และตามตัวแปรทัศนคติต่อภาษาออกเป็น 2 กลุ่มได้แก่ กลุ่มที่มีทัศนคติทางบวกต่อภาษาไทยถิ่นใต้และกลุ่มที่มีทัศนคติทางลบต่อภาษาไทยถิ่นใต้ ผู้วิจัยเก็บข้อมูลโดยใช้ภาษาไทยถิ่นใต้สัมภาษณ์ผู้บอกภาษาที่มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตเทศบาลนครศรีธรรมราชจำนวน 100 คน แบ่งตามกลุ่มอายุ ๆ ละ 25 คน รายการคำประกอบด้วยคำ 30 คำที่ออกเสียงเป็น [(...)] ในภาษาไทยมาตรฐานแต่ออกเสียงเป็น [(...)] ในภาษาไทยถิ่นนครศรีธรรมราช การวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยการฟัง ผลการวิเคราะห์แสดงว่า (...) มีรูปแปร 3 รูป คือ รูปแปรใหม่[(...)] รูปแปรกึ่งกลาง [(...)] และรูปแปรดั้งเดิม[(...)] ในการวิเคราะห์แบบไม่พิจารณาตัวแปรทางสังคมพบว่าผู้บอกภาษานิยมใช้ [(...)] มากที่สุด นิยมใช้ [(...)]รองลงมา และนิยมใช้ [(...)] น้อยที่สุด ส่วนการวิเคราะห์แบบพิจารณาตัวแปรทางสังคมนั้นพบว่า ทั้งตัวแปรอายุและทัศนคติต่อภาษามีความสัมพันธ์กับการใช้รูปแปรต่าง ๆ ของผู้บอกภาษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ทั้งนี้ตัวแปรทัศนคติต่อภาษามีความสำคัญมากว่าตัวแปรอายุ ในงานวิจัยนี้พบว่า ผู้พูดภาษาไทยถิ่นนครศรีธรรมราชยังคงใช้รูปแปรดั้งเดิม [(...)] มากกว่ารูปแปรอื่น ๆอย่างชัดเจน แต่มีแนวโน้มที่จะใช้ลดลงเมื่อผู้บอกภาษามีอายุน้อยลง และพบว่ายังไม่นิยมใช้รูปแปรใหม่ [(...)]นอกจากนี้ยังมีการปรากฏของรูปแปรกึ่งกลาง [(...)]ที่ไม่ได้ออกเสียงเหมือนรูปแปรดั้งเดิมหรือรูปแปรใหม่ทุกกลุ่มอายุใช้รูปแปรกึ่งกลางในอัตราที่มากพอสมควร และมีแนวโน้มที่จะใช้มากขึ้น |
| บทคัดย่อ(English) | This thesis deals with variation of (...) in theSouthern Thai dialect spoken in Nakhon Si Thammaratmunicipality by 2 variables: age and language attitude.Informants are divided into 4 age groups: 11-20 yearsold, 21-30 years old, 31-40 years old, and more than 41years old. There are 2 language attitude groups: thegroup with positive attitude toward Southern Thai andthe group with negative attitude. Southern Thai was used in data collection. Onehundred informants who live in Nakhon Si Thammaratmunicipality were interviewed-25 per age group. Theword list consisted of thirty words that werepronounced as [e] in standard Thai, but as [ (...) ] inNakhon Si Thammarat Thai. The data were analysedauditorily. The results show that [(...)] has 3 variants: themodem variant [ e ] the in between variant [(...)], andthe original variant [...]. Without considering socialvariables it was found that the informant used [(...)]most frequently followed by [ (...) ] and [ e ] Whensocial variables were considered it was found that bothage and language attitude were related to the use ofthe variants with statistic significance at 0.01 thelevel. Besides it was found that language attitude wasmore important than age. The results show that the speakers of Nakhon SiThammarat Thai still use the original variant [ (...) ]more than the other variants, but its occurrencedecreases in the lower age-groups. The modem variant [e ] is found to be unpopular. This thesis discovers thein between variant [ (...) ] which differs from boththe original and the modem variants. Every age-groupuses this in between variant and its occurrence seemsto be on the increase. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 94 P. |
| ISBN | 974-637-719-1 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | MAJOR LINGUISTICS KEY WORD: SOCIOLINGUISTICS, NAKHONSI THAMMARAT THAI DIALECT, PHONOLOGICAL VARIATION |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง | |
