| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | คำสอนเรื่อง "วิปลาส" ในพระพุทธศาสนา : ศึกษาเฉพาะกรณีคำสอนสำนักธรรมกาย A TEACHING OF PERVERSION (VIPALASA) IN BUDDHISM : A CASE STUDY OF, A TEACHINGS OF DHAMMAKAYA MONASTERY |
| ชื่อนิสิต | จรูญ สมน้อย Charoon Somnoi |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | อ ทวีวัฒน์ ปุณฑริกวิวัฒน์ ศ บ Ph D อ ศรินทิพย์ สถีรศิลปิน ศศ บ อ ม Tavivat Puntarigvivat Ph D Sarintip Satirasilapin M A |
| ชื่อสถาบัน | มหาวิทยาลัยมหิดล. บัณฑิตวิทยาลัย Mahidol University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. อักษรศาสตร์ (ศาสนาเปรียบเทียบ) Master. Arts (Comparative Religion) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2542 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์นี้ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ มุ่งเน้นเพื่อศึกษาวิเคราะห์คำสอนของสำนัก ธรรมกายกับความวิปลาสในพระพุทธศาสนา มี 5 บท บทแรก กล่าวถึงความเป็นมาของปัญหา วัตถุประสงค์ ขอบเขตของการวิจัย วิธีการดำเนินการวิจัย และประโยชน์ที่จะได้รับจากงาน วิจัย บทที่สอง เป็นการนำเสนอแนวคิดเรื่องวิปลาสในพระพุทธศนา บทที่สาม นำเสนอคำสอน ของสำนักธรรมกาย บทที่สี่ วิเคราะห์เปรียบเทียบคำสอนของทั้งสองฝ่าย บทที่ห้า สรุปงานวิจัย และเสนอแนะ งานวิจัยนี้ได้ทำการเปรียบเทียบความเป็นนิจจัง สุขัง อัตตาและสุภะของธรรมกาย ในคำสอนสำนักธรรมกายกับความเป็นนิจจัง สุขัง อัตตา และสุภะ ของความเห็นวิปลาสใน พระพุทธศาสนา ผลจากการวิจัย พบว่า ทัศนะที่ว่าธรรมกายหรือนิพพานที่มีภาวะเป็นอัตตา ตัวตน เที่ยงแท้ ยั่งยืน ไม่เปลี่ยนแปลง เสวยบรมสุขอยู่ในอายตนะนิพพานอยู่ชั่วนิรันดรนี้ จัด อยู่ในแนวคิดวิปลาส ตามทัศนะของพุทธศาสนา เพราะขัดกับหลักธรรมคำสอนที่ว่า สังขาร ทั้งปวงไม่เที่ยง มีความเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา มีภาวะเป็นทุกข์ มีความขัดแย้งกันภายใน และธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา (มิใช่อัตตา) ไม่มีสิ่งใดที่ยืนยงคงอยู่เป็นอัตตาได้ ดังนั้น คำสอนของสำนักธรรมกายเรื่องธรรมกายมีภาวะเที่ยงแท้ เป็นสุข เป็นอัตตา นี้ จึงจัด อยู่ในประเภทคำสอนวิปลาสในทัศนะของพระพุทธศาสนา |
| บทคัดย่อ(English) | This research is a qualitative research that aims at the analyzed study of the teaching of Dhammakaya and the teaching of perversion (vipalasa) in Buddhism. This research consists of 5 chapters including the introduction and the conclusion. The first chapter is the introduction covering the general problem, the purpose, the scope, the method of analysis and the benefits of this study. The second chapter is the presentation of the concept of the perversion in Buddhism. The third chapter is the analysis of the teachings of Dhammakaya school. The forth chapter is the analyzed comparison of both teachings. The last chapter is the conclusion of the study and further suggestion. The research has compared the concepts of permanence, happiness, self, and beauty in the teachings of Dhammakaya school with the concepts of permanence, happiness, self, an beauty as perversion (vipalasa) in Buddhism. According to Dhammakaya, Nibbana is the state of Atta (selfness), permanence, stability, immortality and eternity. Atta (self) lives in heaven (Ayatananibbana). This way of thinking is a perversion in Buddhism because it directly conflicts with the core of teaching of Buddha. According to Buddhism, all conditioned things are non-permanent, changing all the time, suffering and non-sel. All Dhamma (doctrine) is without Atta. So the teachings of Dhammakaya school that Dhammakaya is a state of permanent happiness and Atta are classified as perversion in Buddhism. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | 974-664-216-2 |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | |
| ISBN | 117 P. |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | PERVERSION, DHAMMAKAYA, NIBBANA, ATTA (SELF), วิปลาส, ธรรมกาย, นิพพาน, อัตตา |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
