| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเรื่องบุญกับนิพานในพุทธปรัชญาเถรวาท The Relationship between The Concepts of Merit and Nibbanain Theravada Philosophy |
| ชื่อนิสิต | นัยนา เกิดวิชัย Naiyana Girdwichai |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | รศ ดร สุนทร ณ รังษีผศ ดร ประทุม อังกูรโรหิต Asso.Prof.Dr. Sunthorn Na-RangsiAsst.Prof.Dr. Pratoom Angurarohita |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok. (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. อักษรศาสตร์ (ปรัชญา) Master. Arts (Philosophy) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2538 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายที่จะศึกษาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความคิดเรื่องบุญกับนิพาน ในพุทธปรัชญาเถรวาท ในฐานะที่ต่างก็เป็นความคิดหนึ่งที่สำคัญมากในระบบปรัชญาเดียวกัน ผลการวิจัยพบว่า ความคิดเรื่องวิธีการทำบุญ ตามหลักบุญกริยาวัตถุอันได้แก่ ทาน ศีล ภาวนา เป็นความคิดพื้นฐานที่มาของความคิดจากมัชฌิมาปฏิปทาเช่นเดียวกับความเรื่องวิธีปฏิบัติเพื่อเข้าถึงนิพพานอันได้แก่อริยมรรคมีองค์ 8 หรือไตรสิกขา คือ ศีล สมาธิ ปัญญา ส่วนความคิดเรื่องการให้ผลของบุญซึ่งเน้นถึงการให้ผลที่เป็นความสุขทางโลกียะในชาติปัจจุบัน และการให้ผลต่อการเกิดใหม่ในชาติหน้าที่จะได้เกิดในสุคติเป็นมนุษย์หรือเทวดานั้น มิได้เป็นความคิดที่ขัดแย้งกับกับความคิดเรื่องนิพพานอันเป็นภาวะที่พ้นไปจากการเวียนว่ายตายเกิดแต่อย่างใด เพราะการอธิบายถึงการให้ผลของบุญนี้ พระพุทธศาสนาอธิบายตามหลักความจริงของกฎแห่งกรรมอันเป็นกฎธรรมชาติ กล่าวคือเมื่อผู้ปฏิบัติลงมือทำความดีได้ในระดับหนึ่ง ผลที่เกิดจากการทำความดีนั้นย่อมเกิดขึ้นแก่ผู้ปฏิบัติทั้งในด้านวัตถุและด้านจิตใจ อย่างไรก็ตามพระพุทธเจ้ามีได้สอนให้มนุษย์หยุดอยู่แค่การทำความดีในระดับบุญซึ่งเป็นโลกียะเท่านั้น แต่ทรงเน้นให้ก้าวสู่ขั้นนิพพาน ด้วยการลงมือปฏิบัติด้วยตนเอง ซึ่งจะสามารถปฏิบัติได้ง่ายขึ้น หากมีบารมีที่ได้สั่งสมมาจากการทำบุญ เพราะฉะนั้นความคิดเรื่องการทำบุญ และการให้ผลของบุญนี้ ในที่สุดแล้วจึงเป็นความคิดที่ส่งเสริมสนับสนุนและเป็นไปเพื่อความคิดเรื่องนิพพาน ดังนั้นการวิจัยเรื่องนี้จึงสรุปผลได้ว่า ความคิดเรื่องบุญกับนิพพาน มีความสัมพันธ์ที่ประสานสอดคล้องกลมกลืนกัน ไม่มีความคิดใดที่แยกอยู่ลอย ๆ หรืออยู่อย่างขัดแย้งกัน แต่เป็นความคิดที่ส่งเสริมสนับสนุนซึ่งกันและกันอย่างดีที่สุดในระบบพุทธปรัชญาเถรวาท |
| บทคัดย่อ(English) | The purpose of the research is to analyse therelationship between concepts of Merit and Nibbana inTheravada Philosophy, as both of them are the importantconcepts of the same system of thought. As a result the research has revealed that theconcepts of Merit called the Bases of Meritorious Actions orPunnakiriyavatthu which consist of donation (dana), precept(sila) and mind development (bhavana) are derived from theconcepts of the Middle Way as well as the way of practiceleading to Nibbana called the Noble Eightfold Path whichconsist of morality (sila) Meditation (samadhi) and Wisdom(panna). The result of the Merit in the form of mundanehappiness in the present life and a happy state of life inthe future birth whether one is going to be born a humanbeing or a celestial being, has no contradiction with theconcept of Nibbana which is the freedom from the Round ofRebirth. Buddhism explains that the Law of Kamma is one factof the law of nature. When one acts meritoriously, thedesirable results will occure to him both physically andmentally. However, The Buddha does not only teach about thevirture for mundane happiness, but also for Nibbana bytaking a serious practice which becomes easier for one whohas accumulated the meritorious actions in the past. Thisconcept of meritorious actions or Punna has undoubtedlysupported the concept of Nibbana. In conclusion, the relationship between the conceptsof Merit and Nibbana are well-intergrated. None of them isan isolated or contradicted concept; they actually supporteach other in Theravada Philosophy. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 143 P. |
| ISBN | 974-634-154-5 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | MERIT, NIBBANA, THERAVANA |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
