| บทคัดย่อ(ไทย) |
งานวิจัยนี้ มีจุดมุ่งหมายในการรวบรวมและวิเคราะห์ดัชนีปริจเฉทที่ไม่มีความหมายอ้างถึงในการสนทนาแบบกันเองในภาษาไทยนครศรีธรรมราช โดยใช้กรอบทฤษฎีของเพียรศิริวงศ์วิภานนท์ (Peansiri Vongvipanond, 1998) ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยเป็นการสนทนาแบบกันเองของผู้ร่วมสนทนาซึ่งเป็นผู้พูดภาษาไทยนครศรีธรรมราช บทสนทนามี 7 บทความยาวทั้งสิ้น 62 นาที 22 วินาที ผลการวิจัย พบดัชนีปริจเฉทในข้อมูลทั้งสิ้น 24 ดัชนีสามารถจำแนกตามการแสดงหน้าที่หลักในกระบวนการต่างๆของปริจเฉทได้เป็น 4 กลุ่ม ดังนี้ 1. ดัชนีปริจเฉทแสดงการจัดการปฏิสัมพันธ์ มีจำนวน3 ดัชนี 2. ดัชนีปริจเฉทแสดงการจัดการเป้าหมายของการสนทนามี 8 ดัชนี 3. ดัชนีปริจเฉทแสดงการปรับความสอดคล้องของสาระมี 5 ดัชนี 4. ดัชนีปริจเฉทแสดงการปรับความสอดคล้องของทัศนคติของผู้ร่วมสนทนามี 8 ดัชนี ดัชนีปริจเฉทส่วนใหญ่มีรูปแปรมากกว่าหนึ่งรูป และดัชนีปริจเฉทสามารถมีทั้งหน้าที่หลัก และหน้าที่รองได้ในขณะเดียวกัน |