| รายละเอียดวิทยานิพนธ์ | |
| ชื่อวิทยานิพนธ์ | การศึกษาเปรียบเทียบคำลักษณนามในภาษาจีนกลางกับภาษาไทย A COMPARATIVE STUDY OF CLASSIFIERS IN MANDARIN AND THAI |
| ชื่อนิสิต | สุนทรี ชัยสถาผล Soontaree Chaisathaphol |
| ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา | รศ ดร ประพิณ มโนมัยวิบูลย์ Asso Prof Prapin Manomaivibool Ph D |
| ชื่อสถาบัน | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย Chulalongkorn University. Bangkok (Thailand). Graduate School. |
| ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา | วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. อักษรศาสตร์ (ภาษาจีน) Master. Arts (Chinese) |
| ปีที่จบการศึกษา | 2543 |
| บทคัดย่อ(ไทย) | วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการใช้คำลักษณนามในภาษาจีนกลาง โดยมุ่งศึกษาคำลักษณนามที่ปรากฎในโครงสร้างนามวลีและกริยาวลี ด้วยการวิเคราะห์ประเภทคำลักษณนาม และศึกษาลักษณะการปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวนของคำลักษณนามในภาษาจีนกลาง รวมทั้งศึกษาเปรียบเทียบกับคำลักษณนามในภาษาไทย ผลการศึกษาวิจัยสามารถสรุปได้ดังนี้ ~iประการแรก~i เมื่อพิจารณาจากหน้าที่ทางไวยากรณ์แล้วพบว่าคำลักษณนามในภาษาจีนกลาง สามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ คือคำลักษณนามที่ใช้ประกอบกับคำนาม และคำลักษณนามที่ใช้ประกอบกับคำกริยา ~iประการที่สอง~i ในภาษาจีนกลางนั้นคำลักษณนามไม่สามารถนำมาใช้ตามลำพังตัวเดียวโดด ๆ ได้ จำเป็นต้องใช้ ประกอบกับคำอื่นๆ คำที่ปรากฎการใช้ร่วมมากที่สุด คือคำบอกจำนวนจากการศึกษาพบว่า การปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวนของคำลักษณนามในภาษาจีนกลางทั้งสองประเภทข้างต้นสามารถวิเคราะห์ได้เป็น 2 ประเด็นหลักคือ คำบอกจำนวนที่ปรากฎร่วมได้นั้นมีไม่จำกัดและคำบอกจำนวนที่ปรากฎร่วมได้นั้นมีจำกัด ~iประการที่สาม~i เมื่อนำคำลักษณนามในภาษาจีนกลางมาเปรียบเทียบกับภาษาไทยแล้ว จะพบว่าตำแหน่งที่ปรากฎในโครงสร้างนามวลีและกริยาวลีของทั้งสองภาษามีความแตกต่างกัน เมื่อวิเคราะห์และแยกประเภทคำลักษณนามของทั้งสองภาษาแล้ว พบว่าคำลักษณนามบางประเภทพบในทั้งสองภาษา บางประเภทพบเฉพาะในภาษาใดภาษาหนึ่งเท่านั้น ในส่วนของการศึกษาลักษณะการปรากฎร่วมกับคำบอกจำนวน พบว่าในภาษาจีนกลางคำบอกจำนวนสามารถปรากฎร่วมกับคำลักษณนามได้สองลักษณะดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น ในขณะที่ภาษาไทยคำบอกจำนวนสามารถปรากฎร่วมกับคำลักษณนามได้ไม่จำกัด |
| บทคัดย่อ(English) | This thesis aims to study the usage of Mandarin's classifiers foundin quantitative noun and verb phrases by classifying the classifiers inMandarin according to their grammatical functions, studying theiroccurrence with definite numeric quantifiers and comparing them withclassifiers in Thai. The results of this research are as follows: First, according to the grammatical functions, the classifiers inMandarin can be divided into two major groups: noun classifiers and verbclassifiers. Second, in Mandarin, the classifiers are dependent. That means theymust occur with other words. The word that it mostly co-occurs with is thedefinite numeric quantifier. The result of the research shows suchoccurrences can be divided into two types: restrictive and non-restrictive. Third, while comparing the classifiers in Mandarin and Thai foundthat the position and categories of classifiers in both languages aredifferent. Some categories can be found in either language. However, somecategories of classifiers can be found in both languages. In Mandarin, thedefinite numeric quantifiers can co-occur with classifiers in twoconditions as previously mentioned. However, in Thai, the definite numericquantifiers can co-occur with the classifiers indefinitely. |
| ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ | |
| จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ | 195 P. |
| ISBN | 974-347-227-4 |
| สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์ | |
| คำสำคัญ | CLASSIFIERS, MANDARIN CHINESE |
| วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง |
|
