รายละเอียดวิทยานิพนธ์
ชื่อวิทยานิพนธ์ เพลงในบทละครเรื่องเงาะป่า ตอนแต่งงาน
SONGS IN LAKHON NGAW-PA: WEDDING PART
ชื่อนิสิต คมสัน มหิงษ์
Komsan Mahing
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา วชิราภรณ์ วรรณดี, อ.ม.อนันต์ สบฤกษ์, กศ.ม.พรทิพย์ อุศุภรัตน์, ศศ.ม.
Wachiraporn Wandee, M.A.Anan Subrerk, M.ED.Pornthip Usuparat, M.A.
ชื่อสถาบัน มหาวิทยาลัยมหิดล. บัณฑิตวิทยาลัย
Mahidol University. Bangkok (Thailand). Graduate School.
ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. ศิลปศาสตร์ (วัฒนธรรมศึกษา)
Master. Arts (Cultural Studies)
ปีที่จบการศึกษา 2546
บทคัดย่อ(ไทย) วิทยานิพนธ์เรื่อง เพลงในบทละครเรื่องเงาะป่า ตอนแต่งงาน เป็นบทละครของกรมศิลปากรเป็นการศึกษาประวัติความเป็นมา การวิเคราะห์เพลง พัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงของบทละครโดยใช้ระเบียบวิธีวิจัย เชิงคุณภาพ จากการรวบรวมเอกสาร การสัมภาษณ์ระดับลึกจากผู้ที่รู้การถอดโน้ตเพลงจากแผ่นเสียง ผลการวิจัยพบว่า บทละครเรื่องเงาะป่าพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ทรงมีพระราชประสงค์ให้เป็นบทขับร้องเพื่อบรรเลงเพลงในวงมโหรีและสำหรับแสดงเป็นละคร ซึ่งได้รับความนิยมอย่างยิ่งมาจนถึงปัจจุบันโดยมีหน่วยงานที่ทำหน้าที่เผยแพร่ศิลปะการแสดงสู่ประชาชนคือ สถาบันนาฎดุริยางคศิลป์ กรมศิลปากร ศิลปินคนแรกที่นำบทพระราชนิพนธ์มาทำเป็นบทสำหรับแสดงละครคือ ท่านผู้หญิงแผ้ว สนิทวงศ์เสนี และได้ใช้บทของท่านแสดงมาโดยตลอด จนมาถึงยุคหลังได้มีนักประพันธ์รุ่นใหม่ คือ นางสาววันทนีย์ ม่วงบุญ ได้นำบทเก่ามาศึกษาและปรับปรุงขึ้นเป็นบทเฉพาะการแสดงที่ใช้ ได้ทั้งบนเวทีและนอกสถานที่ เหมือนกับละครสมัยใหม่จริง ๆ โดยได้นำเอาเหตุการณ์ที่เด่น ๆ ของเรื่องมาใช้เป็นบทชูโรงละคร คือ ตอนแต่งงาน สิ่งที่พบในฉากตอนแต่งงานประกอบด้วยการ รำระบำนางก็อย การรำฉุยฉายฮเนา ซึ่งการรำทั้ง 2 เพลงนี้เป็นการแสดงตัวละครที่ผู้ชมนิยม หรือตัวเด่นของเรื่อง เพลงที่ปรากฏในตอนแต่งงานมีหลายเพลงแต่เพลงเต่าเห่ เป็นการร้อง ที่ขึ้นต้นเป็นเห่แต่รับเข้าเนื้อด้วยทำนองเพลงช้าและออกด้วยเพลงเร็ว เป็นระบำที่สลับ ฉากใช้แสดงถึงความพร้อมเพียงกันทางด้านนาฏศิลป์ไทยของผู้แสดงการรำ ส่วนเพลงฉุยฉาย เป็นฉุยฉายที่ร้องเนื้อติดกันทั้งหมดไม่สลับกับเพลงปี่เหมือนฉุยฉายอื่น ๆ จึงถูกเรียกว่า ฉุยฉายพวง เพลงทั้งสองจัดอยู่ในกลุ่มเพียงออล่าง วิธีการบรรเลงเหมือนกับการบรรเลงละคร ทั่วไป บทละครเรื่องเงาะป่าเป็นภาพสะท้อนของระบบศักดินา ความเลื่อมล้ำทางชนชั้น ซึ่งการปรับบทละครให้เข้ากับแนวคิดของไทยระหว่างละครแบบเก่าและละครแบบใหม่ ก็มิได้ละทิ้งขนบประเพณีแบบเดิมเลย เงาะป่าจึงถือเป็นละครชีวิตที่ใกล้เคียงกับความเป็นจริงของคนมากที่สุด และยังถือได้ว่าเป็นวรรณคดีสมัยใหม่เรื่องแรกที่เป็นวรรณคดีเกี่ยวกับมานุษยวิทยาของชนเผ่าซาไกอีกด้วย
บทคัดย่อ(English) This ethnomusicological study was qualitative research with the following objectives: a study of the background, song analysis, development of drama and style changes of "Ngaw-Pa" drama, a drama form belonging to the Sakai people of Southern Thailand. The method of data collection was by in-depth interview of musicians working in Thai ensembles. The most outstanding feature of songs in Lakhon Ngaw-Pa are Wedding Part as authored by His Majesty King Rama V for lyrical performance accompanying Thai traditional orchestra performance. Part of the piece was later revised specifically for drama performance, which gained popularity and continues to be popular today. The Orchestral Performance Arts Institute-a performing arts propagation agency affiliated with the Fine Arts Department- has presented the Ngaw-Pa literature in a modernized drama version under directorship of skilled artists. The first artist presenting the Ngaw-Pa in a drama was Her Honorable Paew Sanitwongseni. Her version has been performed ever since. Later, the drama author, Miss Vantani Muangboon, brought this version into the present time and adapted it specifically for stage performance and as an off-stage play. An outstanding event in Ngaw-Pa is a traditional matrimonial ceremony that features the Ngaw-Pa dance, Chuychai dancing. This dance has gained enormous attractiveness and popularity due to its featuring of prima donnas. There are several lyrical features in the matrimonial ceremony, but the prominent one is Taohe Lullaby which is introduced with another kind of lullaby; then the Taohe lullaby itself starts with a slow melody, eventually culminating with rapid lyrics. Regarding the Chuychai dance, it is an entirely consecutive lyrical performance not alternated with oboe performance as other Chuychai dance is. This variation is called "Chuychai Puang". Both dances are categorized as Lower Note Piangor in which the performance method is similar to general drama performances. Elements of Ngaw-Pa reflect the social class inequality of its day and in adhering to tradition, has not abandoned any of those elements. Thus, Ngaw-Pa is a classical drama that realistically portrays the local lifestyle and as such, is the first modern literature form of concern in the study of the anthropology of the vanishing Sakai.
ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์
จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์ 156 P.
ISBN 947-04-4644-2
สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์
คำสำคัญ SONGS, LAKHON, NGAW-PA, WEDDING PART
วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง




เว็บไซต์นี้ใช้งานคุกกี้ ในการใช้งานสามารถใช้งานเว็บไซต์อย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ
เว็บไซต์นี้จะมีเก็บค่าคุกกี้ เพื่อให้การใช้งานเว็บไซต์ของท่านเป็นไปอย่างความราบรื่นและเป็นส่วนตัวมากขึ้น จึงขอให้ท่านรับรองว่าท่านได้อ่านและทำความเข้าใจนโยบายการใช้งานคุกกี้
Accept
นโยบายการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล | ข้อกำหนดและนโยบายการให้บริการเว็บไซต์
© 2009 ฝ่ายบริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ All Rights Reserved.